ناگفته های رئیس محافظان از ترور


وی گفت: حضرت آقا با توجه به این که نماینده امام (ره) در شورای عالی دفاع نیز بودند و در ارتباط با جنگ مسئولیت هایی داشتند، شنبه ها پس از جلسه پاسخ به سوالات دانشجویی مستقیما عازم فرودگاه می شدیم و در برخی موارد نیز اگر اهواز در وضعیت قرمز بسر می برد با قطار به اهواز و از آنجا به دزفول و حمیدیه می رفتیم که این سفرها تا عصر پنجشنبه طول می کشید.
برخی مواقع نیز بسته به شرایط آب و هوایی منطقه، صبح جمعه به تهران می رسیدیم و مستقیما با همان لباس رزمندگی به نماز جمعه می رفتیم.
جباری می افزاید: منافقین وقتی می دیدند فردی تا این میزان در جبهه های نظامی و فرهنگی حضوری فعال دارد و به دانشجویان، طلبه ها و دیگر اقشار مختلف مردم در ارتباط با آنچه که در جامعه می گذرد، اطلاع رسانی می کند، به این نتیجه رسیدند که باید چنین فردی را از سرراه خود بردارند.

وی گفت: حضرت آقا پس از چند هفته ای که در مسجد دانشگاه و سپس مسجد حاج ابوالفتح در میدان قیام جلساتی برای دانشجویان و طلاب گذاشتند به این نتیجه رسیدند که باید به میان مردم که برای برخی از آنها نیز در مسایلی شبهاتی وجود دارد، بروند که در نخستین مرحله تصمیم گرفتند در جمع مردم در مسجد ابوذر تهران حاضر شوند.
وی با بیان این که برنامه مقام معظم رهبری درهفته نخست برای حضور در مسجد ابوذر لغو شده بود و در هفته بعد ایشان به این مسجد رفتند گفت: این سوء قصد نشان داد که منافقین از دانشگاه تهران و مسجد ابوالفتح به دنبال فرصت می گشتند تا نیت شوم خود را عملی کنند.
وی گفت: در آن سالهای اول انقلاب و بویژه زمان وقوع حادثه تلخ سوء قصد به جان امام جمعه تهران، براساس امکانات موجود، به طور دستی و با چشم وسایل بازرسی و خنثی سازی صورت می گرفت و ما تجهیزات نوین نداشتیم.
وی افزود: آن روز پس از نماز ظهر و عصر قرار شد پاسخ به سوالات انجام شود، ضبط صوت دستی را که روی میز و در قسمت پایین تریبون گذاشته بودند را برداشتم و پس از بازرسی آن را در سمت راست و در قسمت بالای تریبون قرار دادم.
وی گفت: آن روز من علاوه بر این که راننده حضرت آقا بودم، مسئولیت گروه حفاظت ایشان را نیز بر عهده داشتم که در هنگام آغاز سخنرانی دو نفر از محافظان در اطراف بودند و من هم در کنار در ورودی مستقر شده بودم که تقریبا 10 دقیقه پس از سخنرانی مقام معظم رهبری صدای انفجار همه را وحشت زده کرد. با تصور این که کسی ایشان را با گلوله هدف قرار داده، اسلحه کشیدم اما دیدم که مردم همه روی زمین خوابیده اند و کسی ایستاده نیست که بخواهد ایشان را هدف قرار دهد.
چون دیدم کسی ایستاده نیست دویدم به طرف حضرت آقا و بالای سر ایشان که رسیدم دیدم ایشان روی زمین افتاده اند و غرق در خون شده اند.انفجار بمب موجب قطع شریانها شده و خون از بدن ایشان جاری بود.

* خداوند در تمام مراحل این حادثه عنایت ویژه ای به حضرت آقا داشتند
رییس گروه محافظان امام جمعه تهران در حادثه ششم تیرماه 1360 در ادامه گفت: موضوعی که دراین حوادث برای من به طور کامل ثابت شد و بارها این مطلب را گفته ام و نمی خواهم نسبت به آن هم اغراق کنم این است که خداوند در تمام این مراحل نسبت به ما و ایشان عنایت ویژه ای داشته است.
جباری افزود: آن روز من حضرت آقا را به رغم این که سن کمی داشتم روی دست گرفتم و به تنهایی به سوی ماشین بردم که دو نفر دیگر از محافظان به کمکم آمدند و ایشان را به ماشین منتقل کرده و با حداکثر سرعتی که ماشین در آن روز حرکت می کرد ایشان را به بیمارستان منتقل کردیم.
در لحظات انتقال امام جمعه تهران به بیمارستان، هیچ آمادگی ذهنی نداشتیم که باید کجا برویم اما از آنجایی که خداوند با ما بود در مسیر حرکت وقتی وارد خیابان قزوین شدیم کلینیکی در آنجا بود و حضرت آقا را بردیم به آن مرکز تا اقدامات اولیه روی ایشان انجام شود اما گفتند برای ما چنین امکانی وجود ندارد و به همین علت از این مرکز بهداشتی یک کپسول اکسیژن گرفتیم که یک پرستار نیز در طول مسیر ما را همراهی می کرد.

* 'حافظ 10' ترور شد
جباری که این خاطرات تلخ را با اشک و بغض در گلو بیان می کرد گفت: در طول مسیر حرکت به سمت بیمارستان می خواستم دکتر منافی، زرگر و فیاض بخش را ازطریق بیسیم تهران که در آن زمان به طور مشترک توسط سپاه، کمیته و شهربانی استفاده می شد، با خبر کنم اما شبکه خیلی شلوغ بود و مجبور شدم، داد بزنم و بگویم که ' حافط 10' ترور شده و سکوت کنید، من پیام دارم.
از آنجایی که سپاه، کمیته و شهربانی حافظ 10 را می شناختند و در آن روز این رمز شناسایی امام جمعه تهران بود سکوت کردند و من اعلام کردم که ایشان بر اثر انفجار بمبی در مسجد ابوذر تهران ترور شده اند و از آنجایی که من در آن لحظه احساس کرده بودم به قلب معظم له آسیب وارد شده است از دکتر منافی، زرگر و فیاض بخش درخواست کردم به بیمارستان بهارلو که نزدیکترین بیمارستان به محل حادثه بود، مراجعه کنند.
وقتی به بیمارستان بهارلو رسیدیم حضرت آقا را به اتاق عمل بردیم واز آنجا که خداوند همه چیز را مهیا کرده بود، پیش از رسیدن به اتاق عمل، یک عمل جراحی بر روی بیمار دیگری انجام شده و پایان یافته بود یعنی این که از قبل اتاق عمل به همراه پزشک و کادر آن آماده بودند و وقتی به پشت در اتاق عمل رسیدیم دیگر بیماری در اتاق عمل نبود. اگر بیماری در اتاق عمل بود نمی توانستیم کاری کنیم وباید منتظر می ماندیم تا عمل خاتمه می یافت و به دلیل آن که در این هنگام دقایق و ثانیه ها برای ما از ارزش بسیاری برخوردار بود، دیگر امکان پذیر نبود که صبر کنیم.
پس از رسیدن به پشت در اتاق عمل پزشک جراح که هنوز لباسش را عوض نکرده بود با دیدن این که بیمار دیگری را برای عمل جراحی آورده اند به اتاق عمل بازگشت و کار جراحی را آغاز کرد و توانست مانع از ادامه خونریزی شود.
همان روز پزشکان معالج حضرت آقا گفتند که اگر دو دقیقه دیر می رسیدید امکان هیچ نوع احیایی برای ما وجود نداشت.

* اعلام آمادگی مردم برای اهدای خون گرم و حتی قلب
جباری که اشک حلقه زده در چشمانش را پاک می کرد و به سختی سخن می گفت، اظهارداشت: مردم که احتمال داده بودند به قلب آقا آسیب رسیده باشد و ایشان را به بیمارستان بهارلو منتقل کرده ایم در کمتر از یک ساعت کل منطقه و اطراف بیمارستان مملو از جمعیت شد.
در وهله نخست در آن شرایط تهیه خون گرم مورد نیاز برای بیمار بسیار مهم بود که مردم همزمان می آمدند و خون گرم اهدا می کردند اما از همه مهمتر برای من این بود که چون گفته بودم قلب ایشان در جریان این انفجار آسیب دیده، مردم می گفتند آمده ایم قلبمان را به ایشان اهدا کنیم.
وی می افزاید: آن روز و در آن شرایط من ایثار و از خود گذشتگی بسیار بالای مردم را نسبت به کسانی که برایشان خدمت می کنند، به چشم دیدم و مشاهده کردم افرادی آمده بودند تا قلب خود را که حیاتشان به آن وابسته است به حضرت آقا اهدا کنند.
رییس گروه محافظان امام جمعه تهران در حادثه سوء قصد نافرجام منافقین کوردل به جان ایشان با بیان این که چقدر انسان باید نسبت به یک نفرعلاقه و گذشت داشته باشد که بخواهد قلبش را هم به او اهدا کند، اظهار داشت: کاری که مردم در آن روز انجام دادند،اقدامی بی نظیر و بی سابقه بود که برای من با گذشت سالها از آن حادثه تلخ وقتی آن احساسات مردمی را بیاد می آورم هنوز هم نمی توانم احساسات خودم را کنترل کنم.

*انتقال حضرت آقا به بیمارستان قلب
عمل جراحی بر روی امام جمعه تهران چند ساعتی طول کشید و کارهای اولیه در بیمارستان بهارلو انجام شد و پزشکان توانستند از ادامه خونریزی جلوگیری کنند و ایشان را برای انجام ادامه اقدامات پزشکی به بیمارستان قلب منتقل کنند.
جباری می گوید: آن روز که این حادثه تلخ اتفاق افتاد، دیدیم اگر بخواهیم حضرت آقا را با بالگرد به بیمارستان قلب شهید رجایی منتقل کنیم با این جمعیتی که در میدان تجمع کرده اند امکان این که بالگرد پرواز کند و اتفاقی هم برای ایشان نیفتد، وجود ندارد.
با هماهنگی های لازمی که انجام شد یک بالگرد روبروی بیمارستان بهارلو به زمین نشست و قرار شد که با این وسیله ایشان را به بیمارستان قلب شهید رجایی منتقل کنیم اما با توجه به جمعیتی که در مقابل بیمارستان حضور یافته بودند، احتمال این که امام جمعه تهران در بین ازدحام جمعیت حاضر آسیب ببینند و برای ایشان مشکلی ایجاد شود، زیاد بود.
بر این اساس برای حفظ جان امام جمعه تهران قرار گذاشتیم یکی از دوستان روی تخت بخوابد و با همان ملحفه های خونی وی را با بالگرد اعزام کنیم تا مردم تصور کنند که آقا اعزام شده، این کار انجام شد اما با زحمت فراوان زیرا اگر این اتفاقی که برای این فرد افتاد برای حضرت آقا بوجود می آمد، فاجعه بار بود.
بالگرد پرواز کرد و رفت و بعد از آن نیروهای مردمی بسیج، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی انتظامی و کمیته منطقه را از جمعیت تخلیه کردند که اینکار سه ساعت طول کشید.
بعد از هماهنگی های انجام شده یک بالگرد دیگر روبرو بیمارستان به زمین نشست و حضرت آقا را با همان تخت و دکتر و پرستار به بالگرد منتقل کردیم و برغم آن که جمعیت مجددا به بالگرد نزدیک شده بود و مشکلاتی را برای آن ایجاد کردند، اما توانست از زمین بلند شود و بالاخره ایشان را به بیمارستان قلب شهید رجایی منتقل کردند و ادامه مداوا با تجهیزات کاملتر در بیمارستان قلب شهید رجایی دنبال شد.

* بچه های من کجا هستند

جباری با بیان این که حضرت آقا حدود یک هفته ای در بیهوشی و کما بودند گفت: نکته مهمی که برای ما در این قضیه ازنظر اخلاقی وجود داشت و خیلی مهم بود و هنوز هم هست این موضوع بود که وقتی ایشان به هوش آمدند اولین چیزی که درخواست کردند این بود که ' بچه های من ' یعنی محافظان ایشان کجا هستند.
حضرت آقا با اشاره فرمودند، کاغذ بیاورید و در آن نوشتند که بچه های من کجا هستند، اما وقتی که به ایشان گفتند خوب هستند فرمودند باید بیایند و آنها را از نزدیک ببینم.اینقدر این موضوع برای ایشان مهم بود که می خواستند خودشان ببینند که یک وقت برای آنها اتفاقی نیفتاده باشد و وقتی که بچه ها رفتند و آنها را دیدند ایشان آرامش پیدا کردند.

* امام جمعه تهران بیش از یک هفته از خبر شهادت شهید بهشتی بی خبر بودند
رییس گروه محافظان امام جمعه تهران در جریان حادثه تلخ ششم تیرماه 1360 در ادامه گفت: با توجه به این که حضرت آقا با شهید بهشتی و دیگر دوستانشان ارتباط خوب و نزدیکی داشتند پس از آن که به هوش آمدند و افراد را می شناختند و می توانستند روی کاغذ مطلبی بنویسند و درخواست کنند، فرمودند چرا آیت الله بهشتی به دیدن من نمی آید.
افرادی که در آنجا حضور داشتند گفتند که آیت الله بهشتی آمده اما شما خواب بودید و زمانی که درخواست روزنامه و یا رادیو کردند به ایشان گفتیم به دلیل آن که شما نباید هیجان داشته باشید روزنامه برای شما خوب نیست.
چندروزی به همین منوال طی شد اما دیدیم که ادامه این موضوع برای ایشان خوب نیست به همین علت آقای هاشمی رفسنجانی و سید احمد آقا آمدند و بحث ترور شهدای هفتم تیر را برای ایشان بازگو کردند.

* حادثه ششم تیر از عنایات حضرت حق بود

جباری با بیان این که حادثه تلخ ششم تیرماه 1360 خود از عنایات حضرت حق بوده است ، اظهارداشت: این که چنین حادثه ای یک روز قبل از حادثه هفت تیر اتفاق افتاد، خود از عنایات حضرت حق بود زیرا اگر در شش تیر ایشان مورد سوء قصد قرار نمی گرفتند، ممکن بود در هفتم تیر برای ایشان اتفاقات دیگری رخ می داد.
وی توضیح داد: مقام معظم رهبری عضو کادر مرکزی حزب جمهوری اسلامی بودند و بایستی در آن جلسه حتما حضور می یافتند.
به گفته جباری، از آنجایی که خدا می خواست حضرت آقا را برای انقلاب نگه دارد و رهبری این انقلاب ادامه داشته باشد، قضایای ششم تیر ماه سال 1360 پیش آمد و اگر کوتاهی های خودمان را در این حادثه تلخ به کناری بگذاریم، ادامه مسیر به گونه ای بود که همه هماهنگ شده بود.
جباری در ادامه با تاکید بر این که من عنایت های حضرت حق را در قضایای ترور نافرجام حضرت آقا دیدم گفت: این که یک جوان 20 ساله ای بتواند هم طول مسیر را با بیسیم هماهنگی و رانندگی کند و از سوی دیگر حواسش به حضرت آقا باشد، فقط از عنایت حضرت حق است.
وی افزود: اگر آن روز هر کس دیگری بجز من هم بود قطعا خداوند این عنایت را به او می کرد که اینکار انجام شود اما آن روز خداوند این سعادت را نصیب ما کرد و این توفیق را در حق ما روا داشت که این کار از طریق ما انجام شود، چون این کار باید انجام می شد.
در این سالهای پس از این حادثه تلخ هرچه نشستم و نگاه کردم دیدم که حضرت حق همه چیز را در جهت زنده ماندن و ادامه رهبری حضرت آقا قرار داده بود.

/ 1 نظر / 19 بازدید
hi

(◡‿◡✿) یا صاحب الزمان! می دانم دوستم داری و در وظایف دوستی کوتاهی نکرده ای و نخواهی کرد... یاری ام ده که من هم چنین باشم. دوستت داشته باشم و... (✿◡‿◡) http://salamshokravi.persianblog.ir